Geen baan.
Ik lig de hele dag in bed (met haar).
Mijn haren zijn vettig.
Het afwasmiddel is op.
De shampoo dus ook.
Ik heb al in weken geen afwas meer gedaan.
De stofzuigerzak zit vol.
Door de post en de folders gaat de voordeur bijna niet meer open.
Er zit een slag in mijn achterwiel.
(Knijn is het daar overigens niet mee eens, ze hobbelt in haar mandje als ik even met haar naar de bieb ga. Of naar de kringloop.)
Ach.
Ze dekken de lading niet meer.
Die woorden.
Het voelt zo:
